کد خبر: ۱۳۵۲۱
تاریخ انتشار: ۰۸ دی ۱۳۹۸ - ۲۲:۰۶-29 December 2019
در الگوی محافظه‌کاری هر وضعیتی غیر از وضع موجود به پیامدهایی بدتر منجر می‌شود، فتنه‌ای بزرگ‌تر به دنبال می‌آورد و امنیت بیشتر به خطر می‌افتد.
 در هر حالی که باشیم باید قدر شرایط موجود را بدانیم، هیچ اعتراضی نسبت به «مدیریت کلان» مطرح نکنیم و هیچ احتمال دیگری را در نظر نگیریم. وضعی که در آن هستیم بهترین و امن‌ترین حالت ممکن است.

 آنها که ولایتمداری را به تبعیت محض تقلیل داده‌اند در هر بحرانی فقط یک الگو را تلقین می‌کنند؛ که اشکال از ما مرئوس‌ها است، ما کم‌کاری داشته‌ایم، ما باید خودمان را اصلاح کنیم، بحران مدیریت را باید مثل «حادثه‌ای طبیعی» ببینیم که نمی‌توانیم تغییرش بدهیم، فقط وظیفه داریم آوارهایش را برداریم، زخم‌های مردم را ببندیم و بهشان دلداری و امیدواری بدهیم.

 گرایش به محافظه‌کاری در هر بحرانی و در پاسخ به سوال «چه کنیم؟» آگاهی سلسله‌مراتبی را تقویت می‌کند، که وظیفه نیروهای پایین را فقط در کار کردن بیشتر برای جبران خسارت‌ها و التیام جراحت‌ها می‌داند. در چنین الگویی طبیعتا نمی‌توانیم نسبت به عوامل مدیریتی که در رخداد بحران نقشِ تعیین کننده داشته‌اند رویکرد انتقادی یا مطالبه‌ی تغییر داشته باشیم.

مجتبی دانشطلب/مکتوبات
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان