کد خبر: ۱۳۴۶۳
تاریخ انتشار: ۰۷ دی ۱۳۹۸ - ۰۰:۳۱-28 December 2019
در ادبیات فارسی لحن‌های متفاوتی برای خوانش صحیح وجود دارد.
عصراسلام: در اینجا به تعدادی از مهم‌ترین و کاربردی‌ترین آنها اشاره می‌کنیم.

لحن ستایشی
ستایش مخصوص خداوند هست.
شاعر یا نویسنده در این نوع متن ها و لحن ها ،خداوند را به خاطر آفرینش بی همتا ،قدرت بی نظیر و الطاف فراوانش می ستاید.

در هنگام خواندن متن های ستایشی،باید حس تقدس خداوندی و رابطه ی بنده با آفریننده رعایت شود،یعنی خواننده با لحنی متواضعانه و نرم خداوند را ستایش کند.

لحن نیایشی

در این نوع لحن‌ها باید نیازمندی و تضرع به درگاه خداوندگار آشکار باشد.
در این متن‌ها انسان باید انچه را که برای کسی نمی‌تواند بیان کند را با خدای خویش ،به صورت تضرع ویا شکر و سپاس بیان کند.

لحن روایی-داستانی

لحنی صمیمی که خواننده به هنگام بیان قصه یا حکایت ،می‌کوشد که با آهنگی نرم و ملایم،حکایت و داستان را بخواند ؛ به گونه‌ای که شنونده تحت تاثیر قرار بگیرد.
در لحن داستانی-روایی، با توجه به فضای داستان از لحن‌های دیگری نیز استفاده می‌شود.

در خوانش متن با لحن روایی -داستانی باید:
با سکون‌ها و سکوت‌ها بر تاثیر کلام افزود.
به گونه‌ای خوانده شود که شنونده مشتاق شنیدن ادامه ماجرا باشد.

لحن تغزلی-عاطفی

در ابن گونه متن‌ها خواننده باید با ظرافت تمام ، نهایت احساس متن را به مخاطب منتقل کند.
بیان او می‌باید نرم و لطیف و کلام او آهنگی آرام و تاثیرگذار داشته باشد.
کشش‌های آوایی آن هم به صورت لطیف بر تاثیر کلام بیفزاید.

لحن حماسی

مربوط به بیان شجاعت و دلاوری است.
دارای لحنی محکم و استوار، پرطنین و آهنگی خیزان که وقتی خواننده به مصوت‌های بلند مخصوصا در پایان مصراع می رسد، باید به امتداد آن بیفزاید.
سعی بر این است که مخاطب به شدت به هیجان آید.
در ادای این لحن از حرکات دست و بدن و حالت‌های صورت استفاده می‌شود.
این لحن باید کوبنده، توفنده باشد.

لحن تعلیمی یا اندرزی

با این لحن آرام و آهسته در دل شنونده نفوذ کرده و نکات مهم خوب زیستن را به مخاطب خود القا می‌کنیم.
این گونه نوشته‌ها برای پند و اندرز به کار می‌رود.
در شعر کار و تلاش ابتدا ی شعر با لحن داستانی و بیت‌های انتهایی به صورت لحن تعلیمی خوانده می‌شود.

لحن توصیفی

توصیف یعنی وصف کردن و بیان جزییات و ویژگی‌های یک چیز یا یک شیء
در لحن توصیفی،آهنگ کلام نرم است و آرامش خاصی دارد. عنصر تخیل نقش بسزایی دارد.

لحن میهنی

گونه‌ای از لحن و خوانش است با شور و حرارتی وصف ناشدنی برای فراخواندن مردم به میهن دوستی و حس همدلی برای حس دفاع از میهن و بیدارسازی غیرت ملی.

علاوه بر لحن‌های ذکر شده ،می‌توانیم به لحن طنز، لحن مناظره یا سوال و جواب، لحن کودکانه، لحن تسلیت، تبریک، لحن مدحی و ... نیز اشاره کرد.



امیر نورمحمدی
کانال علوم وفنون ادبی
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان