کد خبر: ۱۳۳۴۵
تاریخ انتشار: ۲۸ آذر ۱۳۹۸ - ۱۸:۳۹-19 December 2019
داشتم فکر می‌کردم حالا که روز درخت‌کاری و جنگل‌کاری داریم درستش این بود که روز جنگل‌خواری هم داشته باشیم. سودی که جنگل‌خواران جامعه برای بقای نسل انسان‌ها دارند بیشتر از درخت‌کاران و جنگل‌کاران نباشه، قطعاً کمتر نیست.
 برای این حرفم دلیل محکمه پسندی هم دارم. بشنوید، اگه قانع نشدید همین فردا پاشید نفری یک درخت بکارید. اگه قانع شدید هم همین فردا برید نفری یک درخت بخورید. نه یعنی قطع کنید.

و اما دلیل، امروز ماشین حسابم که مدت‌ها بود روی زمین ولو بود رو برداشتم و شروع به حساب کتاب کردم: دیدم طبق آمار رسمی سازمان آمار، کشور ما تقریباً هشتاد و پنج میلیون جمعیت داره. خب حالا با فرض اینکه هر سال تنها بیست درصد از این جمعیت نفری یک درخت بکاره، یعنی سالانه نزدیک هفده میلیون درخت کاشته بشه. با توجه به اینکه وسعت ایران در حدود ۱٬۶۴۸٬۱۹۵ کیلومتر مربعه؛ و با توجه به اینکه هر درخت برای رشد صحیح به فضایی نزدیک به دو متر مربع نیاز داره،(میشه دو بر یک، ضرب‌در دو دهم، سه رو میاریم پایین تقسیم بر دو) با این حساب تقریباً تا 50 سال آینده هیچ فضایی در ایران برای زندگی هشتاد و پنج میلیون نفر انسان موجود وجود نخواهد داشت. تازه این محاسبات با فرض این بود که جمعیت ایران در 50 سال آینده ثابت بمونه. و همچنین به زودی زود شاخاب پارس به دریای کاسپین متصل بشه تا شرایط کاشت درخت(لااقل درخت خیارشور) در کویرهای خشک و بی آب و علف هم وجود داشته باشه. دقت کردید؟ 

حالا من نمی‌دونم با این حساب چه اصراری هست که در تقویم روز درخت‌کاری و جنگل‌کاری داشته باشیم؟ و تازه اصرار هم داشته باشیم که هرساله کلی درخت بکاریم. در حالی که اگه با همین سرعت درخت بکاریم دیگه جایی برای زندگی خودمون باقی نخواهد بود. غم‌انگیزتر اینکه غیبت پشت غیبت! روزنامه و خبری نبود که توی هفته گذشته پشت سر این جنگل‌خواران عزیز صفحه نگذاشته باشه. خب اگر نبودند این جنگل‌خواران! اگر سالانه هکتار هکتار این دلبران زحمت نمی‌کشیدند و جنگل‌هامون رو قطعه قطعه نمی‌خوردند که تا همین الان دیگه جایی برای زندگی ما نمونده بود که. ولله اگه تا همین امروز هم خانه و کاشانه‌ای داریم به لطف این بزرگواران بوده. بنده که به شخصه ارادتمند و چاکر جنگل‌خواران جامعه هم هستم. به‌لله اگه کاره‌ای بودم دستور می‌دادم همین ساعت و همین دقیقه روز هفده اسفند رو روز ملی جنگل‌خواری نام‌گذاری کنند. 

خلاصه که امیدوارم شماهم قانع شده باشید. و آماده باشید تا هرسال دست به دست هم بدیم به مهر، و تا زمین‌مون رو این سبزهای بی‌خاصیت اِشغال نکردند نفری یک درخت رو برای سلامتی خودمون، خانواده‌‌هامون و آیندگان بخوریم. نه یعنی قطع کنیم. 

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها