کد خبر: ۱۳۳۲۵
تاریخ انتشار: ۲۷ آذر ۱۳۹۸ - ۱۸:۵۳-18 December 2019
1. سال 1389، مدیر آن هنگام «پایگاه میراث جهانی پاسارگاد» برای پوشش کاخ اختصاصی کوروش بزرگ در پاسارگاد، تعداد زیادی لوله سبک و سقف پوششی برای آن خرید به مبلغ بیش از یک میلیارد تومان که به پول امروز نزدیک سه میلیارد تومان می شود. 
2. پس از خرید لوله ها و سقف و هزینه بسیار برای آوردن به پاسارگاد تازه فهمیدند که برپایی این سقف بر روی این لوله های سبک نه تنها دردی از حفاظت این کاخ دوا نمی کند، بلکه بیشتر باعث تخریب آن می شود، چه پایه ها را می بایست روی آثار بر پا می کردند و جز این آسیب، همه ی منظر فرهنگی آن را بر هم می زد. 
3. لوله ها و سقف را به گوشه ای ریختند، بی صاحب و بی استفاده. یک میلیارد و خرده ای از جیب دولت رفت و بقیه اش رفت در جیب این و آن... ماشین خریدند، خانه هایشان را نونوار کردند، زن و بچه شان را به خارج فرستادند و ...
4. چندی پیش بازرسان دیوان محاسبات آمدند پاسارگاد. پرسیدند این لوله ها چیست؟ برای چه خریده اید؟ کی خریده اید؟ چقدر خریده اید؟ و چرا این جا میان آثار رهایشان کرده اید؟ و ...؟ و...؟ 

پرسش های بی پاسخ.بالاخره یک نفر که نخود هر آش است و همه جا سر و کله اش پیدا می شود و همه کاره و هیچ کاره است، گفت؛ برای تل آجری. یک، دو ایتالیایی هم تایید کردند و غائله ختم به خیر شد. 
5. خب! بازرسان که نمی دانستند تل آجری چیست، کجا هست و چقدر از تخت جمشید فاصله دارد و اصولا منظر فرهنگی یعنی چه؟ چون آنها هم از جنس خودشان بودند. پذیرفتند و راهشان را گرفتند و رفتند.

6. پس از آن بزرگان قوم میراث به همراهی چند ایتالیایی نشستند و گفتند و برخاستند و کلی خوردند و نوشیدند و آخر سر پس از ده، بیست جلسه که برای هر کدام کلی پول گرفتند به این نتیجه رسیدند که بالاخره پس از شش، هفت سال آنها را در تل آجری بکارند!
7. باستان شناسان، کارشناسانی چند و... آمدند دور تا دور محوطه ارزشمند کوچک تل آجری را دو سه متر خالی کردند، سیمان آوردند، بتون ریختند و این لوله های کلفت توخالی را در حریم این محوطه فرو کردند. می خواستند سقف سوله را هم روی آن ها سوار کنند که داد آنها که دلشان از دست کارهای این گروه که تنها برای پر کردن جیب خودشان است، بلند شد که این چه کار احمقانه ای است که کرده اید چرا این لوله های کلفت را توی حریم یک اثر باستانی فرو کردید؟ مگر جا قحط است؟ بروید در حریم خانه خودتان فرو کنید. خب! بگذارید در حریم خانه فک و فامیلتان....! 
8. اما از آنجا که این آقایان بیدی نیستند که از این بادها بلرزند جواب دادند؛ در نوشیجان هم همین گونه سقف زدند در تل بندیان دره گز هم همین ستون ها علم شده. البته این بزرگان قبیله ی درهم ریخته میراث نه می دانند نوشیجان کجاست، نه حال و روز امروز آن را دیده اند که باران های اریب پدر همه آثار را در آورده و در تل بندیان هم همینطور و بدتر از همه در کاخ بردک سیاه؛ آنقدر گفتیم و نوشتیم تا آمدند ایرانیت های کهنه دست سوم،چهارم را به جای ایرانیت نو جا زدند کلی بالا کشیدند که بعد از مدتی با یک باد نه چندان شدید چند تکه شد و با افتادن این ورقه ها روی آثار بیش از باران به آنها آسیب رساند. آخر به باور آقایان همه چیزدان دکتر، مهندس باران فقط و فقط مستقیم می بارد نه مایل و نه از سمت چپ و راست. گنبد رک پله پله ای دانیال نبی در شوش هم فقط برای زیبایی است!
9. امروز که این لوله ها را فرو کرده اند، حریم را ویران و آثار را نابود ساختند، نمی دانند چکارش کنند. نه می توانند کار را ادامه دهند، نه می توانند بکشند بیرون! و نه در بیاورند و نه ....دست روی دست گذاشتند تا ببینند چه می شود. درست مثل درازگوش مانده در گل.

10. این رخداد تلخ غم انگیز که قلب هر ایرانی خاک دوست را (نه دل هر عرب را ) می فشارد و به درد می آورد، نه نخستین است و نه آخرین. دست گل هر از چند گاه باند سیاه طالبان میراث فرهنگی است. گروهی که مثل کنه چسبیده اند به میز ریاست و تا عزراییل جانشان را نگیرد از این میز و صندلی جدا نمی شوند. 
11. در سریش بودن و علاقه آنان به ریاست همین بس که در آستانه ی انتخابات از بیم پیروز شدن رقیب آمدند و در چندین جلسه افکار شیطانی و فرصت طلبانه خود را روی هم ریختند و نتیجه گرفتند که آرای بازنشستگان را هم بخرند! مجلسی ترتیب دادند برای «تکریم بازنشستگان و فرهیختگان». گروهی را دعوت کردند، به هر کدام یک چلوکباب در ظرف های سپید پلاستیکی و یک قاشق و چنگال دادند که ایستاده بخورند. پیش از این شام کذایی یا بهتر بگویم شام گدایی، هر کدام نطق های غرا کردند در تکریم و تمجید بازنشستگان و آخر سر هم یک کارت هدیه ی 200 هزارتومانی و قسم و آیه که این جلسه برای رای گیری نیست، هر ماه تکرار خواهد شد. با این حساب الان باید سه بار دیگر تکرار می شد! اما کو؟ حالا دیگر خرشان از پل گذشته. کل این تکریم این بود که به رقیب ما رای ندهید تا ما بمانیم، بچاپیم و ویران کنیم. آخر عشق ما این صندلی ریاست است و بس.
12. به بازی گرفتن، خریدن باستان شناسان با 200 هزار تومان و بعد محل سگ نگذاشتن به آن ها و دستاویز قرار دادنشان برای مفت خوری، دزدی، چاپیدن و پول هدر دادن کثیف ترین کار باند سیاهی است که ده، بیست سال است مثل بختک روی میراث این خاک افتاده است. کی این کابوس به پایان می رسد؟ شاید هیچ وقت. باشد که این بازی کثیف رای خریدن و بازیچه قرار دادن بازنشستگان برای رسیدن به اهداف خود، تجربه ای باشد_هر چند تلخ _ برای دیگر باستان شناسان، به ویژه باستان شناسان جوان و آنان که مشتاق استخدام در این سازمان هستند. 
13. سخن آخر من با باستان شناس یا باستان شناسان و یا همه آنان که در این جنایت فرهنگی سهیم و شریک بودند است و آن اینکه؛ حتما در دوران دبستان شعر زاغ و روباه را خوانده اید و یادتان است که با این مصرع شروع می شد: زاغکی قالب پنیری دید و ... باند طالبان میراث همان روباه حیله گر این شعر است شما چرا باید ملعبه ی روباه دو رو و حلقه باز شوید؟ یادتان باشد؛ آب رو، آب جوب نیست.

اسماعیل یغمایی 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان