کد خبر: ۱۳۱۲۵
تاریخ انتشار: ۱۸ آذر ۱۳۹۸ - ۱۴:۲۹-09 December 2019
یک تامل/
فریدمن در همین مقاله توضیح می‌دهد که فرق نئولیبرالیسم با لیبرالیسم laissez-faire قرن 19 این است که نه خواهان حذف کامل دولت است و نه اجازه‌ی دخالت دولت در بازار رقابت اقتصادی را می‌دهد
همانطور که قبلا هم در یادداشتی ارسالی به این سایت توضیح دادم، اوضاع اقتصاد در نتیجه‌‌ی سال‌ها زورچپان سیاست‌های بازار آزاد و نوچه‌های مشتیِ هایک و فریدمن، سرگین به سقف فلک رسانده است و حالا همان نوچه‌ها بهترین راه حلی که به ذهن و دهنشان رسیده است این بوده که جاروجنجال راه بیاندازند و حرف پیش بزنند که پس نیفتند. یعنی «بخدا ما نبودیم».

در آخرین افاضه، «موسی غنی‌نژاد» اصولا منکر چیزی به اسم نئولیبرالیسم شده است و گفته است «مفهوم مبهم و متناقض «نئولیبرالیسم» که هیچکس به درستی نمی­داند توسط چه کسی و با چه هدفی برساخته شده است و نو بودن آن نسبت به لیبرالیسم چه معنایی دارد

پافشاری این نئولیبرال بر انکار هویت تئوریک خود شگفت‌انگیز است. البته قدیم فحش را بر می‌داشتند و چند کوچه آن طرف‌تر می‌انداختند، حالا مد شده است یک فیل پر از های‌وهوی و دادوبیداد درست می‌کنند و روی آن می‌نشانند و با قیافه‌ی مظلومانه می‌گویند چراغ بیاورید اصلا از اولش خبری نبوده است اینها همه‌‌اش دروغ است.

خوش‌بینانه فکر کنیم هیچ ریگی به کفش ندارد و در جهل مرکب به سر می‌برد و هیچ از ریشه‌های نام‌گذاری این ایدئولوژی اقتصادی به نام «نئولیبرالیسم» خبری ندارد و الکی با همه‌ی این حرف‌ها دکتر اقتصاددان شده است؟ باشد.

موسی غنی‌نژاد برای فهمیدن نئولیبرالیسم قطعا باید کتاب بخواند و بیشتر مطالعه کند، ولی عجالتا اگر جستجوی ساده‌ای در گوگل می‌کرد خیلی سریع متوجه می‌شد که فقط به عنوان یک نمونه، «میلتون فریدمن» قطب اعظم نئولیبرال‌های جهان در 17 فوریه 1951 مقاله‌ای در مجله نروژی Farmand منتشر می‌کند که عنوانش «نئولیبرالیسم و چشم‌اندازهای آن» (Neo-Liberalism and its Prospects) است و دقیقا از آن به عنوان راه سومی در مقابل سیاست‌های موجود حمایت میکند.

فریدمن در همین مقاله توضیح می‌دهد که فرق نئولیبرالیسم با لیبرالیسم laissez-faire قرن 19 این است که نه خواهان حذف کامل دولت است و نه اجازه‌ی دخالت دولت در بازار رقابت اقتصادی را می‌دهد، بلکه دولت را ملزم می‌کند نقش حفظ و صیانت از حقوق رقابت‌کنندگان و مصرف‌کنندگان و تولیدکنندگان را در راستای هدف اصلی که همان «رقابت آزاد» است ایفا کند. بنابراین در نئولیبرالیسم فریدمن، کوچک‌سازی و محدودسازی دولت نه یک هدف فی ذاته که یک وسیله برای تحقق هدف رقابت است.

آقای غنی‌نژاد پدرجان اگر اینجا را می‌خوانی با موش‌واره‌ی رایانه‌ات روی پیوند پایین کلیک کن، متن کامل مقاله روی بایگانی فریدمن در انستیتو هوور موجود است:


ظاهرا دکتر غنی‌نژاد هر از چندی یاد سال‌های ناخوشایند جوانی‌اش می‌افتد که خود شور و شیدای مارکسیستی داشته است و حالا تقی به توق می‌خورد هرچه دم دست دارد به سمت «رفقای چپ» و «توده‌ای»ها پرتاب می‌کند که فلان فلان شده‌ها چرا به ما گفتید لیبرال و نئولیبرال. غافل از اینکه این «رفقای چپ» و «توده‌ای»ها سال‌های سال است وجود خارجی ندارند و زیر خاک کفن می‌پوسانند.

اطرافیان همتی کنند و دکتر را از حال‌وهوای دهه 50 بیرون آورند. بعد هم تفهیم کنند که خصوصا در این روزها به صلاح نیست حرفی از «شیادی و ریاکاری» به میان آورد.

(یادداشت ارسالی یکی از مخاطبان سایت)



نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان