کد خبر: ۱۲۷۴۳
تاریخ انتشار: ۳۰ آبان ۱۳۹۸ - ۲۰:۱۵-21 November 2019
"می‌دانم که این حرفم را بعضی از روانشناسان و معنویان نخواهند پذیرفت، اما بگذار نپذیرند!"
عصراسلام: مدتی‌ست با بخشیدن و فراموش‌کردن ستم، مشکل دارم. احساس می‌کنم هیچ چیزی هرگز بخشیده یا فراموش نخواهد شد.
وقتی ستم(حالا چه حرف باشد، چه فعل، چه ترک فعل) مثل زهر در خون من حل شده و تلخ و تیره‌ام کرده است چطور و چه چیز را می‌توانم ببخشم؟

مثل این که از سر ناچاری پراید هفت میلیونی فاقد استاندارد را چهل و هفت میلیون بخریم و عزیزانمان را هم بکُشد و بعد از انجام مناسکِ بخشش و فراموشی، نجیبانه برویم بر آستانه‌ی سایپا لبخند بزنیم و جوک بسازیم، در حالی که روانمان دچار فروپاشی و شکاف شده است! ما سزاوار کدام آرامش بزرگتریم که این ظلم‌های کوچک و خُرده ستمگران را باید ببخشیم؟

در سخنرانی‌های التیام دهنده با لبخندی تصنعی می‌گویند دست بشوی ازاحساسات منفی و خصمانه نسبت به فرد ستمکار (خاطی)و برای او طلب خیر و خوبی کن؛ حفظ خیرخواهی نسبت به فرد متعرض و طلب آگاهی واقعی برای وی! 

می‌گویند جهد کن تا انسان دیگری از تو متولد شود! چه شعر دلنشینی ای فرزانگان کلمه و کرامت و آرامش! 
اما تا وقتی هنوز آن خاطره یا تخیلِ ستم‌آمیزِ رنجبار، مثل کرکسی منقار زنده و تپنده‌اش را در جگر من فرو می‌کند، به کدام دوبارزادگی دلم را خوش کنم؟

این نقاب‌های شِبه‌معنوی، این خُرده‌فرمایش‌های سانتی‌مانتال و فضیلت‌های جماعتِ از ما بهتران... 

شاید هم سخن گفتن از بخشودن، برای کسانی که با رنج جانکاه و واقعی روبرو نبوده‌اند واقعا تا این حد آسان باشد! 
شاید هم گاهی بخشودن، نه از سر بزرگواری، بلکه از روی فقدان عزت نفس باشد یا ابزاری برای به رخ کشیدن برتری اخلاقی خود!
در این چند کلمه اشاره‌ای به اثرات و برکات بخشودن نکرده‌ام و صرفا می‌خواهم بگویم که دلایلِ علیه بخشودن نیز، به اندازه دلایلِ موافقِ بخشودن قوی هستند!


دکتر عبدالحمید ضیایی
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان