کد خبر: ۱۲۳۹۵
تاریخ انتشار: ۰۵ آبان ۱۳۹۸ - ۱۸:۴۹-27 October 2019
قیناً این اعتراضات سازمان‌دهی شده است و صرف چند اعتراض کوچیک صنفی یا عدالت‌خواهانه نمی‌تونه بدون پشت‌وانه‌ی خارجی به یک چنین بلوا و غائله و فتنه‌ی انقلاب‌گونه بینجامه و کار به خشونت‌های هدایت شده برسه. 
یهمین مدل دقیقاً و مو به مو داره در لبنان پیاده می‌شه با این تفاوت که قدرت اجتماعی و نظامی در اون کشور با مقبولیت مردمی و حاکمیتی در دست حزب‌الله و راه‌بری سیدحسن نصرالله تعیین کننده‌ی خیلی از معادلات هست، ولی در عراق جماعت معترض روی موج احساسات سوارند و احزاب و گروه‌های دارای نفوذ از موضع انفعال وارد میدان شده و به عبارتی خودشون آتیش بیار معرکه شدند.
نکته‌ای که در عراق دارای تفاوت در لبنان هست اینه که در لبنان اعتراضات علیه دولتیه که در دست گروه ۱۴ مارس و مخالف هشت مارس یا محور مقاومته ولی در عراق مستقیماً علیه محور‌ مقاومته. دولت فعلی عادل عبدالمهدی در عراق مؤید سیر صعودی نفوذ قدرت حشدالشعبی و نماینده‌ی رسمی انقلاب اسلامی در عراق هست. این دولت با ساز و کار دموکراتیک و‌ تماماً بر اساس معیارهای قانونی پارلمانتاریستی عراق به قدرت رسیده و از همون ابتدا با سنگ‌اندازی‌های محور غربی و همین‌طور‌ جریان هم‌راه با عربستان در منطقه مواجه شد. ولی به دلیل ثبات مالی و اقتصادی در عراق و همین‌طور نزدیکی بیش از پیش دولت به محور مقاومت و جریانات مخالف غرب، اون هم بدون واهمه‌هایی که در حاکمیت سلف وجود داشت و پیش‌رفت‌های اقتصادی‌ای که در سال‌های اخیر با تکیه بر افزایش تولید و صادرات نفت به دست اومده بود، طبیعتاً محور ذلت رو بر اون داشت که این کشور رو با شناختی که از شرایط روز اجتماعی اون داره، به سمت شورش و بلوا سوق بده.
آشوب‌طلب‌ها با کشته‌سازی و تهییج احساسات معترضین اون هم با سلاح شبکه‌های اجتماعی در فضای مجازی، در صدد در میدان نگه داشتن مردم‌اند تا حاکمیت عراق رو مجبور به براندازی کنند. ولی این براندازی در کشوری که رأی همون مردم تعیین کننده‌ی به قدرت رسیدن احزاب و ائتلاف‌هاست بی‌معنیه. تو این گیر و دار، هم‌راهی ائتلاف‌های شیعی مثل جریان مقتدا صدر و‌ عمار حکیم با معترضین اون هم بدون هیچ چشم‌انداز و دورنمای درست از فردای براندازی! نشون از بی‌تدبیری آقازادهاییه که تصور راه‌بری جامعه‌ی عراق رو دارند (درست نقطه‌ی عکس رفتاری که سیدحسن در لبنان داشت).
در هر صورت اگر دولت فعلی عراق در مقابل این اعتراضات بتونه دوام بیاره و در مقابل خشونت‌های هدایت و برنامه‌ریزی شده‌ی فتنه‌جوها بتونه خویشتن‌داری کنه، یقیناً چند صباح بعد با شرایط آرومی مواجه خواهد شد. ولی اگر اون‌طور که متأسفانه پلیس فدرال و ارتش عراق در مقابل خشونت‌های طرح‌ریزی شده، اقدام به خشونت کرده و یا عامداً طرف‌های مقابل رو متقابلاً کشته، ادامه پیدا کنه، طبیعتاً با شرایط بدی در منطقه مواجه خواهیم بود (که البته به نظر من به اون‌جا نخواهد انجامید)
تو چند روز آینده باید منتظر آروم شدن شرایط و کوتاه اومدن احزابی که در پارلمان امکان تشکیل دولت ندارند باشیم. چون اون‌ها با خوابیدن اغتشاشات، اتوماتیک‌وار شرایط دموکراتیک کشورشون رو خواهند پذیرفت و دولت هم به حاکمیت خودش ادامه خواهد داد.
و البته سیستم و‌ساختار اداری عراق (که هیچ ربطی به دولت فعلی نداره) نیاز به اصلاحات اساسی داره که شاید بشه امیدوار بود دولت عبدالمهدی جرأت این جراحی رو داشته باشه.
فاصله‌ی طبقاتی در عراق بین کارمندان دولت و دیگر اقشار عراقی روز به روز داره بیش‌تر می‌شه، و بهونه‌ی اولیه‌ی اعتراضات هم همین بود (که باز ربطی به دولت فعلی عراق نداره!)
یک کارمند جز با تحصیلات و سنوات پایین در تابعات وزارت کشور عراق در فلان استان‌داری، ماهانه دو و نیم تا سه میلیون دینار (معادل ۲۵ تا ۳۰ میلیون تومن) حقوق داره می‌گیره که این برای قشرهای دیگه قابل تحمل نیست.


سهیل کریمی 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و متون مرجع
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان