کد خبر: ۱۲۲۸۲
تاریخ انتشار: ۲۶ مهر ۱۳۹۸ - ۱۱:۲۶-18 October 2019
"وقتی نمی‌توانیم زمان را نگه داریم، پس آن را تماما زندگی کنیم."
عصراسلام:
اضطراب مرگ می‌تواند مثل خوره‌ای ما را از بین ببرد. گاهی آشکارست و می‌ببینیمش؛ مثل ترسی که از سفیدشدن موهایمان یا چروک دور چشم‌هایمان پیدا می‌کنیم و سپس سعی می‌کنیم به‌نحوی آن را بپوشانیم یا رفع کنیم انگار این گذر زمان را انکار می‌کنیم.

یا ممکن است پنهان باشد به‌صورت غمی یا دل‌شوره‌ای همیشگی که با ماست و نمی‌فهمیم ماجرای آن چیست.
یا به‌شکل یک جور تنبلی، کرختی و سکون باشد که نمی‌گذارد جلو برویم، کاری بکنیم یا تصمیمی بگیریم چون هر حرکتی یادآور این است که زندگی جریان دارد و هر جریانی هم بالاخره به انتهایی می‌رسد و مرگ فرا می‌رسد. 

شاید تصور کنیم سکون همیشگی است پس می‌ایستیم کاری نمی‌کنیم به امید این‌که زمان هم بایستد، فریز شود و جاودانه شویم.

گرچه این روش شاید مدتی آرام‌مان کند ولی یک‌وقت برمی‌گردیم می‌بینیم کلی از عمر رفته است و از به‌دست‌آوردن آن‌چه می‌خواستیم باز ماندیم.

چه آشکار و چه پنهان، مسئله‌ی اصلی پشت این رفتارها، اضطراب مرگ است و پایان یافتن، که چه بخواهیم یا نخواهیم فرا می‌رسد.

ولی شاید اگر زندگی را به تمامی زیسته باشیم و تمام شوق‌هایمان را زندگی کرده باشیم و اهداف‌مان را پیگیری کرده باشیم، چیزی برای مرگ باقی نمانده باشد که از ما بگیرد و در نتیجه آن‌قدرها هم ترسناک نباشد.

می‌گویند یک موسیقی‌دان هیچ‌وقت بازنشسته نمی‌شود مگر وقتی که موسیقی درونش خاموش شود. نگذاریم موسیقی درون‌مان زودتر از موعد خاموش شود. تمام آن را بنوازیم تا چیزی برای از دست‌دادن و در نتیجه حسرت‌خوردن نداشته باشیم.



نویسنده: دکتر نباهت نیک‌سان
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و متون مرجع
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان