کد خبر: ۱۲۲۶۷
تاریخ انتشار: ۲۵ مهر ۱۳۹۸ - ۱۲:۵۲-17 October 2019
یا «تعامل» با دنیا را می خواهیم و یا «تقابل»؟!
به نظر من، از لحاظ موضوع، پیشنهاد روحانی سخن صحیحی است. اما از لحاظ «نوع راه حل» و «زمان» طرح مسأله چطور؟

عده ای در کشور فقط دنبال تقابل و ستیز با دنیا هستند. این گروه هیچ نقطه پایانی برای این مسیر قائل نیستند و افقی پیش روی مردم ترسیم نمی کنند. آنها نمی گویند این ستیز قرار است به کجا ختم شود؟ سر و صدای این عده بلند است و جلوی هر نوع تعاملی با دنیا موضع می گیرند.
ما باید در سطوح کلان تصمیم گیری بین این دو مسیر یکی را انتخاب کنیم و تبعات هر دو را هم بپذیریم: آیا تقابل بی حد و حصر می خواهیم یا یک تعامل حساب گرانه و مبتنی بر منافع ملی؟!
این دوگانگی با رفراندوم حل نمی شود. بلکه با اتخاذ تصمیمات سخت در سطح سران کشور قابل تعیین است. اگر به رفراندوم بود، انتخابات ٩٢ و ٩۶ بزرگترین رفراندوم در این مورد بود.
مشکل کشور ما اینجاست که خود ابزارهای تامین منافع ملی، یعنی دیپلماسی، مقاومت، اقتصاد، امنیت و... تبدیل به موضوع رقابت شده اند. مگر تامین منافع ملی بدون دیپلمات های قوی یا قدرت دفاعی قوی قابل تامین است که ما هر کدام از این دو را به نام دفاع از آن دیگری، تضعیف می کنیم؟
از آن طرف، پیشنهاد روحانی در زمانی مطرح می شود که متاسفانه راه تعامل صحیح و اصولی با آمریکا مسدود شده و سفر اخیر نیویورک آن را نشان داد. 
حال از روحانی باید پرسید آیا در نیویورک یا در کل سیر مذاکرات، راه دیگری هم بود که نتوانست آن را طی کند؟ اگر نتوانست، بعید است با پیشنهاد همه پرسی هم قادر به انجامش باشد. 
اما اگر همانطور که گفت، راهی برای مذاکره نبوده است، پس طرح همه پرسی در شرایطی که باید وحدت نظر در کشور مقابل زورگویی عیان ترامپ وجود داشته باشد و همین وحدت نظر اهرم فشاری در مقابل فشار حداکثری باشد، طرح این موضوع چه معنا و اثری دارد؟

روزبه علمداری (صوت اکبر)
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و متون مرجع
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان