کد خبر: ۱۲۱۹۰
تاریخ انتشار: ۱۹ مهر ۱۳۹۸ - ۱۱:۱۳-11 October 2019
علامت کروشه با یک فاصله از کلمه قبل و بعد از خود نوشته می‌شود؛ اما متن داخل آن، بدون فاصله با آن قرار می‌گیرد.
عصراسلام:
۱. اضافه‌کردن کلمات الحاقی و فراموش‌شده در تصحیح متون یا هر نوع نوشته‌ای:

گفت: «من مردی طرّارم [تو] این زر به من امانت دادی.»
وی همچنین بر لزوم تخصیص بودجه به سازمان [ملی جوانان] تأکید کرد. 


۲. دستورهای اجرایی کارگردان، توضیحات و توصیفات در نمایش‌نامه و فیلم‌نامه:

مرد زخمی [در حالی‌که خود را بر زمین می‌کشید] گفت: «دیگر طاقت ندارم.»


۳. برای مشخص کردن نامعلوم‌بودن محل ناشر [بی‌جا]، تاریخ نشر [بی‌تا] و ناشر [بی‌نا] در کتاب‌شناسی منابع:

تهران، مرکز، [بی‌تا]
تهران، [بی‌نا]، ۱۳۸۶
[بی‌جا]، سبلان، ۱۳۶۰


۴. سه نقطه تعلیق (هنگام حذف) در درون قلاب می‌آید:

همی بباید دانست کی ایزد […] از بندگان خود جز نیکوکاری چشم ندارد. 


۵. به‌جای پرانتز در درون پرانتز دیگر:

ویرایش فنی (شامل بندنویسی [پاراگراف‌بندی]، نشانه‌گذاری [سجاوندی]، شیوه املای کلمات، دستور خط [رسم‌الخط] و اصلاح شکل ظاهری نوشته) و ویرایش زبانی (اصلاح ساختار زبانی و دستوری و اصلاح واژگان و ساده‌سازی و روان‌سازی متن) را می‌تواند یک نفر بر عهده گیرد. 


۶. در فرهنگ‌نگاری معادل‌های مدخل داخل قلاب می‌آید:

فرشته [فریشته، افریشته، فریسته] معادل ملک و سروش است.

چند نکته:

آوردن چند کروشه (جز در فرمول‌نویسی) پسندیده نیست و بهتر است با تغییر جمله‌بندی بین کروشه‌ها فاصله انداخت.
اگر درون کروشه، جمله کامل بیاید، علائم جمله مثل گیومه و پرانتز درون کروشه می‌آید:

یکی از مسافران [در حالی که بسیار نگران بود.] به‌سرعت به سوی جایگاه حرکت می‌کند.

تا آنجا که ممکن است، به‌جای استفاده از کروشه یا قلاب در متن (به‌خصوص جمله‌های طولانی توضیحی) بهتر است از پانویس استفاده کنیم.




دکتر حسن ذوالفقاری 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و متون مرجع
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان