کد خبر: ۱۲۰۲۶
تاریخ انتشار: ۰۷ مهر ۱۳۹۸ - ۰۸:۲۳-29 September 2019
«دیگر از ما گذشته» را فراموش کنید!
عصراسلام:
برای آماده‌کردن این گزارش، سایت‌های مختلف را بالا و پایین می‌کردم که به این گزارش برخوردم: « ۲۵ عادت غلط که باعث می‌شود پیرتر به‌‌نظر برسید» و در ادامه "گذر عمر و تغییرات ناشی از آن اجتناب‌ناپذیر است". با ‌این ‌حال، آدم‌های ۶۰ ساله‌ای را می‌بینیم که ۴۰ساله به‌نظر می‌رسند؛ چطور چنین چیزی ممکن می‌شود؟ از خوش‌شانسی و خوش‌اقبالی ژنتیک که بگذریم، سبک زندگی و عادات ما نقش مهمی در روند و سرعت پیری‌مان دارند. 

به ‌‌کمک برخی روش‌ها و دوری از برخی عادت‌های غلط، می‌توانیم نشانه‌های پیری را به‌ویژه در پوست‌مان به تعویق بیندازیم یا دست‌کم ظاهری جوان‌تر داشته باشیم.»

بله! ما از پیری می‌ترسیم. وگرنه چرا می‌خواهیم روند طبیعی بدن‌مان را «به تعویق بیندازیم»؟

ولع ما برای جوان‌تر به نظر رسیدن، از کجا آب می‌خورد؟ «دست‌کم در ظاهرمان جوان‌تر بودن»، چه امتیازاتی دارد؟ چرا با دیدن نخستین چروک‌ها در دور چشمان و اطراف لب‌مان، هول می‌شویم؟ آن‌ها برای ما چه معنایی دارند؟ 

سن‌گرایی، پیرستیزی یا تبعیض سنی، اصطلاحاتی‌ هستند که دست‌کم در کشور ما، سن زیادی ندارند و هنوز هم به گوش خیلی‌ها عباراتی تازه و ناآشنا هستند. این مفاهیم با هراس ما از پیری پیوند خورده‌اند.

مهم نیست چند پدربزرگ و مادربزرگ سرحال و فعال سراغ داشته باشیم، کلیشه‌هایی که آدم‌های پیر را تنها، افسرده و ناتوان به تصویر کشیده‌اند، آنچنان قدرتمندند و در ذهن ما ریشه دوانده‌اند که باورمان شده گوشه‌گیری و ازکارافتادگی، بخش جدای‌ناپذیر پیری‌اند. 

شاهد مثال زیاد دارم اما چند جمله‌ای که در ادامه می‌نویسم بیش از بقیه روی خود من تاثیر گذاشت. این جملات را چند وقت پیش وقتی داشتم روزنامه ایران را ورق می‌زدم از قول فردی ۵۸ ساله به نام جعفر محبی، خواندم که گفته بود: ‌‌«سال‌ها در بانک به مردم خدمت کردم و هیچ‌وقت برای این روزها برنامه‌ای نداشتم. 

همه زندگی‌ام به تامین هزینه‌های زندگی گذشت و وقتی برگه بازنشستگی‌ را گرفتم، تازه فهمیدم باید بقیه عمرم را در پارک و کنار همین سالمندان سپری کنم. هراسی از این روزها نداشتم، چون بالاخره همه، یک روز سالمند می‌شویم و باید بپذیریم وقتی سالمند می‌شویم از نگاه دیگران به درد  هیچ کاری نمی‌خوریم. من هم فسیل شده‌ام و به درد هیچ‌کاری نمی‌خورم. به ‌هر حال این یک فرهنگ شده.»

متهمان ردیف اول

درواقع همه ما از بدو تولد در حال پیرشدن هستیم. سال‌خوردگی فرایندی ا‌ست که در سراسر زندگی‌مان در حال روی دادن است و این‌طور نیست که مثلا از فردای تولد ۳۰ سالگی، ۴۰ سالگی یا هر سن دیگری، ناگهان به پیری پرتاب شویم! از سویی با شنیدن خبر درگذشت فردی که جوان به‌شمار می‌آید، ناراحت می‌شویم و در اعلامیه فوتش می‌نویسیم جوان ناکام، از سوی دیگر، سالمندی برایمان وحشتناک است! مگر نه اینکه پیرشدن، یعنی بهره‌مندشدن از شانس بیشتر زندگی‌کردن، چیزهای بیشتری را دیدن و شنیدن و تجربه کردن. 

درواقع ترس ما از پیری، معطوف شده به تغییراتی در بدن‌مان که باعث می‌شود نتوانیم قدر منافعی را که تاکنون از فرایند پیرشدن به‌دست آورده‌ایم، بدانیم. البته با افزایش سن، ممکن است جسم‌مان برای انجام برخی فعالیت‌ها با چالش روبه‌رو شود، اما عامل مهم دیگری نیز وجود دارد که شیوه پیرشدن ما را شکل می‌دهد و آن، فرهنگی ا‌ست که درونش زندگی می‌کنیم. فقر، تنهایی، ناتوانی، وابستگی و... ماهیت پیری نیستند، بلکه از سیاست‌ها و نگرش‌هایی آب می‌خورند که بیانگر بی‌اعتنایی به سالمندان و خود فرایند پیری‌ است. 

اگر سالمندان در جامعه دائما با پیش‌بینی منفی در زمینه حمایت از خود روبه‌رو شوند و به مدت طولانی از راهبردهای تدافعی استفاده کنند، دچار افسردگی می‌شوند و احساس ناامیدی و ناتوانی به آن‌ها دست خواهد داد. برای افزایش نیروی عاطفی و امیدواری در این قشر، جامعه باید سیاست‌های رفاهی مناسبی برایشان در نظر بگیرد.  در متن حاضر، قصد ما پرداختن به بایدونبایدهای سیاست‌های رفاهی دولت‌ها نیست که گرچه بحث مهم و گسترده‌ای‌ به‌حساب می‌آید، اما فرصت جداگانه‌ای را می‌طلبد.

برای این آدم‌ها «دیر» معنا ندارد

در ادامه این متن، افرادی را به شما معرفی خواهیم کرد که یا در میان‌سالی کاری را آغاز کرده‌اند یا سال‌خورده‌اند و فعال در زمینه کار و حرفه تخصصی خود. تاریخ جهان پر است از کسانی که در سنین بالا به موفقیت رسیده‌اند؛ افرادی معمولی که راه‌های تازه‌ای در گسترش ظرفیت‌ها و روابط نوین یافته‌اند. 

آن‌ها فهمیده‌اند تا وقتی نفس می‌کشیم، می‌توانیم به رشد خود ادامه دهیم و دریافته‌اند پرورش جنبه‌هایی از خود، زمان می‌برد. آن‌ها به‌خوبی نشان‌مان می‌دهند که ویژگی‌های شخصیتی، علایق، هیجانات، احساسات و دغدغه‌های ما، با افزایش سن از میان نمی‌روند، بلکه مانند حلقه‌های درون تنه درخت، ما را بیش از پیش در برمی‌گیرند.

تائو پورچون لینچ (1918) «Tao Porchon Lynch»

رهبران و معلمان خارق‌العاده، درک و دریافت ما را از جهان، تغییر می‌دهند. یکی از بهترین نمونه‌ها، «تائو پورچون لینچ»، پیرترین مربی یوگا در جهان است که به‌تازگی صد‌ویک‌ سالگی‌اش را جشن گرفته. او از زمانی که موسسه یوگا را در سال ۱۹۸۲ تاسیس کرد، مربیان یوگای بسیاری پرورش داده؛ در هند، فرانسه، دبی، روسیه و سراسر آمریکا. هنوز هم در ورک‌شاپ‌های یوگا، به آموزش می‌پردازد. تائو از اساتیدش آموخته که قدرت بسیاری در همه افراد وجود دارد، اما تنها تعداد کمی به آن دست می‌یابند.

او باور دارد که الهامات یوگا می‌تواند صلح را گسترش دهد، حالِ آدمیان را خوب کند و سیاره‌مان را نجات دهد. پیش از فراگیریِ یوگا، استاد «تائو لینچ» حرفه‌های گوناگونی را تجربه کرده؛ از بازیگری در انگلیس، فرانسه و آمریکا گرفته تا ساختن مستندهای تاریخی در هند. او همچنین در شناساندن تلویزیون به هند در دهه ۵۰ میلادی نقش داشت. 

«تائو» قواعد آموزشی و کنترل بدن و ذهن را از خلال یوگا یاد می‌دهد. وقتی او در صدسالگی، تمام بدنش را روی دستانش بالا می‌برد و تعادلش را حفظ می‌کند، نشان‌مان می‌دهد که صرف‌نظر از دین و مذهبی که داریم، با دریافت انرژی طبیعت می‌توانیم با انسان‌های دیگر احساس وحدت کنیم و یکی شویم. 

فلسفه «تائو لینچ» این است که اگر قدرتِ درونی‌مان را در مشت خودمان بگیریم، آن‌گاه دیگر هیچ‌ کاری نخواهد بود که ما نتوانیم انجام دهیم. او می‌گوید: «وقتی کاری را می‌خواهم انجام دهم، هیچ‌کس نمی‌تواند جلودارم شود. من تازگی‌ها صد‌ویک‌ساله شده‌ام، ولی هنوز کارهایی برای انجام‌دادن دارم. دوباره دارم شروع می‌کنم.  من به سن، باور ندارم، به انرژی باور دارم. 

نگذار سن به تو دیکته کند که چه کاری را می‌توانی انجام دهی و چه کاری را نمی‌توانی. طبیعت خود را بازمی‌یابد و این به ما می‌آموزد که ما هم می‌توانیم خودمان را بازیابیم.» در ۸۴‌ سالگی پس از اینکه استخوان پایش آسیب دید، پزشکان به او اعلام کردند انعطاف‌پذیری‌اش هرگز بازنخواهدگشت. اما اشتباه می‌کردند! چون او از آن زمان تازه باله را آغاز کرد: «من در این زمینه خیلی لجبازم! وقتی بگویند تو نمی‌توانی کاری را انجام دهی، حریص‌تر می‌شوم.»

سید محمد موسوی (۱۳۳۳)

مدیر عامل شرکت «فیروز» که تولیدکننده محصولات بهداشتی کودک در ایران و بزرگ‌ترین برند تجاری این حوزه است، مردی‌ شصت‌وپنج‌ساله است که از دو سالگی بر اثر ابتلا به بیماری فلج اطفال، از ناحیه پا معلولیت دارد. 

او بنیان‌گذار موسسه غیردولتی کانون معلولان توانا در ایران هم بوده که کار اصلی آن، دفاع از حقوق اجتماعی و اقتصادی معلولان در ایران است. سید محمد موسوی با تعریف نوینی که از معلولیت داشت، سال۲۰۱۵ به‌عنوان مقام مشورتی سازمان ملل متحد در زمینه توانمندسازی افراد دارای معلولیت ایران برگزیده شد. 

او می‌گوید: «پیش از اینکه مدرسه بروم، با حمایت خانواده از توان‌بخشی بسیار خوبی برخوردار بودم و هیچ‌گونه احساس ناتوانی به‌خاطر معلولیت نداشتم، تا وقتی که وارد محیط مدرسه شدم و نگرش اشتباه مردم را نسبت به معلولان دیدم. این باعث شد در جوانی احساس تنهایی و انزوای شدید کنم. جایگاهی در زندگی برای خودم تصور نمی‌کردم. 

درس نمی‌خواندم و مردود شدم، تا اینکه با خواندن کتاب‌های اجتماعی خاصی، حس کردم چقدر یک نفر می‌تواند پویا زندگی کند. برای تحصیل به آمریکا رفتم. می‌خواستم پزشک شوم تا از معلولیت جلوگیری کنم. پس از انقلاب به ایران بازگشتم. ولی آن زمان معلولیت را شاخص ندیدم، بلکه جامعه را معلول دیدم و تصمیم گرفتم حرکت خود را به‌عنوان یک فعال اجتماعی آغاز کنم.» 

سال۱۳۵۳ گروه بهداشتی فیروز آغاز به‌کار کرده بود تا اینکه سال۱۳۷۹ به‌عنوان یک شرکت نیمه‌ورشکسته به مزایده گذاشته شد و مالکیت آن به موسوی رسید. این شرکت که تنها پنج کالا تولید می‌کرد و ۳۵پرسنل داشت، حالا با حدود هزار نفر پرسنل، ۱۴۰محصول تولید می‌کند و علاوه ‌بر حفظ برند و توسعه بازار داخلی، محصولاتش را به کشورهای دیگر هم صادر می‌کند. 

۹۲ درصد کارکنان شرکت را افراد دارای معلولیت تشکیل می‌دهند. هرکاری که بتوان آن را با دست انجام داد، به آن‌ها سپرده شده است. محمد موسوی باور دارد که مدیریت نوین سیستم سرمایه‌داری از کشورهای جهان اول آغاز شده و سپس به ایران رسیده است. 

ولی ما نباید کشورهای توسعه‌یافته را الگوی خود در صنعت بدانیم، بلکه باید نیازسنجی‌های کشور خودمان را در نظر بگیریم. به‌همین‌خاطر او ترجیح داده‌ با حفظ کیفیت مطلوب، به‌جای استفاده بیش‌ از حد از ماشین، از نیروی کار انسانی استفاده کند.



نویسنده : فردوس شیخ‌الاسلام
آتیه‌نو
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و متون مرجع
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان