کد خبر: ۱۱۹۹۶
تاریخ انتشار: ۰۴ مهر ۱۳۹۸ - ۱۱:۳۶-26 September 2019
پرسشی داریم از آیات عظام که به ضلالت عارفان نامدار ایرانی حکم داده‌اند.چگونه شیخ بهایی شیخ‌الاسلام شیعیان در اصفهان به ضاله بودن آراء مولانا پی نبرده است و در کتابهای  خود دهها بار از آراء و اقوال جلال الدین بلخی معروف به الرومی نقل آورده و او را ستوده است؟
آیا صدر المتألهین شیرازی، حکیم بلندآوازۀ و فیلسوف مؤسس شیعی  که در کتابهای خود مکرر به آراء و اشعار ابن عربی، سنایی و مولوی استناد جسته است ضاله بودن ایشان را درنیافته است؟
چرا فیض کاشانی که بارها اشعار مولانا را تتبع کرده و کتاب مشهور لب لباب مثنوی را گردآورده است قادر به تشخیص ضلالت ایشان نبوده است؟
چگونه حکیم حاج ملاهادی سبزواری درنیافته که بر کتاب ضاله مثنوی رومی تفسیر می‌نویسد؟
چگونه امام خمینی به اضلال عرفا پی نبرده و در کتابهای آداب الصلاه، مصباح الهدایه، شرح دعای سحر از سخنان مولوی و دیگر صوفیان نقل آورده است؟
از نظر حضرات آیات چرا این صدور کبار تشیع درنیافته‌اند که مروّج فرقۀ مُضلۀ صوفیه هستند؟ 
 
جهت اطلاع استفتاء‌کنندگان گرامی
ملاصدرا در آثار فلسفی با لقب ستایش‌آمیز «العارف القیومی المولى الرومی» از مولانا جلال الدین محمد بلخی یاد کرده و حتی در متن عربی اسفار به ابیات مثنوی فارسی استشهاد جسته است (اسفار، 1/ 14؛ 2/334؛ 3/ 434؛ 6/327)؛ 
صدرا در رسالۀ سه اصل نیز فراوان ابیات مولانا را به خدمت گرفته است (همو، سه اصل، ص 12، 31، 55-56، 71-72، 75، 91، 96، 104، 109). او همچنین یک منظومه بلند به نام ساقی‌نامه به سبک بیان و اندیشه مولانا در بحر رمل مسدس سروده است.
ملامحسن فیض کاشانی فیلسوف قرن یازدهم (1007- 1090 ق) شاگرد و داماد ملاصدرا با نگرش فلسفی، منتخبی در حدود هشت هزار بیت از مثنوی را به نام «سراج السالکین» (گردآوری 1032 ق)  فراهم آورده است. فیض در مقدمه این منتخب می‌گوید:
کردم از روی بصیرت پیروی
 شش کتاب مثنوی معنوی
برگرفتم زان بحار پر درر
جوهری چند از فراید وز غُرر
جمع کردم از برای سالكان
تا که زاد راه برگیرند از آن
دادمش ترتیب و نظم تازه‌ای
تا بود نیکو و نیک آوازه‌ای
نام او کردم سراج السالكین
شب فروزان گوهری چون شد ثمین
سالكانش چون در اوراد آورند
شاید این بیچاره را یاد آورند

فیض کاشانی منتخباتی از آثار عارفان فراهم کرده از جمله « منتخب الفتوحات المکیة »، «منتخب مکاتیب قطب الدین بن محیی»، «منتخب مثنوی مولانا» و «منتخب غزلیات مولانا». منتخب اخیر در حدود سه هزار بیت از غزل‌های شمس تبریزی بوده است. فیض در غزلیات خویش نیز بیش از ده بار به استقبال غزل‌های مولانا رفته است. 
در قرن یازدهم گاه برخی ابیات مولانا موضوع شرح و بحث علمای شیعی واقع شده است. از جمله
علی بن فضل‌الله گیلانی فومنی (ف 1018 ق) حکیم شیعی در دفاع از مولانا تفسیری بر بیت تحریف شده‌ی او نوشته است. 
قطب الدین محمد لاهیجی اشکوری (ف 1075 ق) نیز بیتی از مثنوی را شرح کرده‌است.  
میرزا حسن بن محمدصادق خان که خود از علمای ملازم شاه عباس اول بوده، نیز شرحی بر مشکلات مثنوی نوشته است.

محمود فتوحی 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان