کد خبر: ۱۱۹۲۶
تاریخ انتشار: ۳۱ شهريور ۱۳۹۸ - ۰۹:۰۷-22 September 2019
یه جا کوندرا توی کتاب جاودانگیش داره یه زن شصت، شصت و پنج ساله ای رو توصیف می کنه که می خواد شنا یاد بگیره.
وقتی درس شنا تموم میشه و زن می خواد از سالن خارج شه بر می گرده با لبخند و حرکت دستی که مناسب به دختر بیست ساله اس از مربیش خداحافظی می کنه.
کوندرا توی توصیف این حرکت می گه:
"... لبخند و حرکت از ظرافت و فریبندگی برخوردار بود، اما صورت و بدن دیگر هیچ فریبندگی نداشت. فریبندگی حرکتی بود که در نافریبندگی بدن غرق شده بود. ولی زن گرچه می باید دانسته باشد که دیگر زیبا نیست، این مطلب را در آن لحظه فراموش کرده بود.
در وجود همه ی ما بخشی هست که خارج از زمان به زندگی خود ادامه می دهد، شاید تنها در مواقع خاصی است که از سن خود آگاه می شویم و بیشتر اوقات بدون سن هستیم‌..."

هرچی به خودم رجوع می کنم، می بینم خیلی حرف درستیه. ما اغلب اوقات بدون سن زندگی می کنیم.

اما چیزی که برام جالبه اینه که صرفا این ناآگاهی و فراموشی رو نسبت به سن خودمون داریم. اما در تعامل با دیگران خیلی زود متوجه رفتارهایی که مناسب سنشون نیست می شیم و توی ذوقمون می خوره.

مهرو اصغری 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و متون مرجع
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان