کد خبر: ۱۱۵۸۹
تاریخ انتشار: ۰۷ شهريور ۱۳۹۸ - ۲۰:۵۰-29 August 2019
در این کشور ابتذال هم مثل عدالت سرقفلی دارد

. همانطور که عدالت را اگر «دیگران» بگویند و بخواهند، فتنه و منحرف و دشمن امنیت ملی هستند، و اگر «ما» بگوییم و بخواهیم و بکنیم عین حقیقت، اسلام ناب و سیره قدیم انبیاء و اوصیاء و برنامه همیشگی حضرات است؛ ابتذال هم مادامی که بیرون قلمرو ما اتفاق بیفتد و سلبریتی ای بسازد ممنوع است، مگر آنکه در راستای سیاستهای پوپولیستی ما قرار گیرد. 

البته مطلب چندان هم بیراه نیست، چه نه آنکه به دست «آنها» اجرا می شود به پاکی «عدالت دیگری» است و نه آنچه به دست «دیگری» سلبریتی ای می سازد به تیرگی «ابتذال آنها». عدالت دولتی اگرچه در عمل نوری بر دل مستضعفین می تاباند، و «ابتذال دولتی» اگرچه نسیمی از «سرگرمی و لذت» را بر دلهای توده های خسته می وزاند، هردو چون آشکارا  و به نحوی همه فهم، عاری از صداقت و آلوده به نفاقند، هرگز همچون فریاد صادقانه یک کارگر ناامید یا رقص بی پیرایه یک دخترک تنهای جویای نام، شعفی در دل نمی انگیزد. 


اما «عصر جدید» از ابتذال توده واری که مردمان را خاموش، سرگرم، خوشحال و بی اعتنا می خواهد حاصل نمی شود، بلکه اگر امیدی به برآمدن آن باشد، چشم در چشم شدن با «هیولایی» که هستیم، شاید تنها راه آن باشد. 

در شرایطی که عصر جدید ما را به سرگرم شدن با نمایشهای روحوضی هموطنانمان فرامی خواند، این «هیولا»ست که سیلی سخت واقعیت زمانه را با طنزی تلخ بر صورت ما مردمان سردرگم و گرفتار می نوازد. در شرایطی که تلویزیون ملی با مهار سلبریتی ها و درآمیختن دینی سیاست زدایی شده با ناسیونالیسمی موهوم و عاطفی و البته سرمایه داری ای مبتذل و رانتی می کوشد ذهنها را از بن بست سیاسی و اقتصادی و فرهنگی و آموزشی ای که در آن قرار گرفته ایم منحرف کند؛ در شرایطی که تنها کارکرد منبرها برگرداندن روی مردمان از سیاست و مشغول کردنشان به گناهان شخصی است؛ و دانشگاهیان به دنبال استثمار دانشجویی دیگر برای مقاله دیگری برای ارتقا؛ و روشنفکران سر در گریبان؛ این هیولاست که جور تلویزیون و روحانیون و دانشگاهیان و روشنفکران را به گردن گرفته و مسئولیت آگاهی بخشی و رویارویی با هیولای وجودمان را  به دوش می کشد. در شرایطی که قوه قضاییه با عملکرد جسورانه خود علیه فساد اقتصادی دولتی به صراحت اعلام می کند که «تنها عدالتخواهی مشروع، عدالتخواهیِ دولتیِ صاحبان قدرت است» و «عدالتخواهی یک مسأله داخلی نظام است، به کسی مربوط نیست و نباید سیاسی شود» این مهران مدیری با هیولاست که ما را به «انسان بودن» و «شهروند بودن» دعوت می کند: انسانی سیاسی که نه آنگونه که «عصر جدید» می خواهد، فاقد آگاهی و اراده و شرافت و مصرف کننده صرف ابتذال دولتی است بلکه آگاهی و اراده و شرافت او، خود سرمنشأ ریشه کن کردن «هیولا»یی است که جهانمان را تاریک و شرافت را از قلبهایمان زدوده است.
 
 جمهوری سوم
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و متون مرجع
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان