کد خبر: ۱۱۲۴۲
تاریخ انتشار: ۲۳ مرداد ۱۳۹۸ - ۲۲:۵۰-14 August 2019
بسیاری از چیزهای جذاب بدون توجه به بنیادی‌ترین اصل در علم اقتصاد، یعنی این که منابع ذاتا محدود و دارای کاربرد‌های مختلفی هستند، مورد حمایت قرار می‌گیرند. چه کسی مخالف بهداشت، امنیت و ایجاد فضای سبز است؟
 اما هر کدام از این خدمات بی‌انتها هستند، بدین معنی که نمی‌توان نقطه هدفی را در نظر گرفت و تصور کرد که این خدمات دیگر بیش از آن قابل ارتقاء نیستند، در حالی‌که منابع مالی محدود و دارای کاربرد‌های متنوعی هستند.

موضوع این نیست که بهداشت تا چه حدی ارتقا پیدا کرده باشد، زیرا در هر صورت باز هم قابلیت ارتقاء وجود دارد. هر اندازه که بهداشت بهبود یافته باشد، باز هم امکان اصلاحات بیشتر وجود دارد. فضا‌های سبز هر قدر هم گسترش یافته باشند، قابلیت گسترش بیشتر آنها هنوز وجود دارد. واضح است که بدون در نظر گرفتن محدودیت‌ها، یا اصولی که ممکن است منجر به محدودیتی شوند و همچنین بدون کمترین ملاحظه نسبت به سایر موارد استفاده این منابع، که برخی از مردم خواهان آن هستند؛ حمایت‌ها، جنبش‌ها، قوانین و سیاست‌هایی وجود دارند که برای برآوردن این نیاز‌ها تعهدات نامحدودی را متقبل می‌شوند.

بهداشت قطعا از جمله مقوله‌هایی است که بهبود آن خواست همگانی است و بیشتر مردم زمانی که می‌بینند میلیارد‌ها دلار به تحقیقات در مورد سرطان اختصاص می‌یابد خوشحال می‌شوند. اما آیا کسی می‌خواهد که نیمی از درآمد ملی صرف از بین بردن جوش‌های پوستی شود؟ کنترل جنایت نیز مطمئنا خواستی همگانی است، اما آیا کسی مایل است نصف درآمد ملی به کشف سرنخ سرقت از مغازه‌ای اختصاص یابد؟

در حالی‌که هیچ‌کس از چنین موازنه بودجه‌ای حمایت نمی‌کند، آنچه در درخواست‌های نامحدود برای ایجاد تفرج‌گاه‌ها، کنترل جنایت، سلامتی بیشتر یا آب و هوای پاک‌تر به‌طور ضمنی مطالبه می‌شود، خود نوعی اختصاص بیش از حد بودجه به حوزه‌ای خاص است که کاملا با مفهوم موازنه در تضاد است.با توجه به میزان بودجه مورد نیاز و همچنین محدودیت در قدرت و اختیار مردم در مطالبه این تقاضاها، می‌توان آنها را محدود یا نامحدود نامید. مطالبات نامحدود جزء جدایی‌ناپذیر بوروکراسی‌های همیشه در حال گسترش حکومتی با بودجه‌های متورم و قدرت رو به افزایش هستند.

تعمیم‌ نامحدود، یکی از انواع مغالطه‌ها باز است. به‌عنوان نمونه دلیل اصلی مخالفت سرسختانه با ساخت مسکن، بزرگراه‌ها، یا حتی سیستم آب و فاضلاب ریشه در این باور دارد که اینها جمعیت بیشتری از مردم را جذب می‌کنند و ترافیک و افزایش تراکم در شهر‌ها را در پی خواهند داشت و این به نوبه خود به تخریب سریع‌تر فضای سبز منجر خواهد شد. اما نه تنها منابع انسانی نامحدود نیست، بلکه زمانی که شخصی از مکانی به مکان دیگر می‌رود، در همان حالی‌که بر ازدحام مقصد می‌افزاید، از ازدحام مبدا نیز می‌کاهد. و در مورد مسئله تخریب فضای سبز، در کشوری مانند آمریکا که بیش از نه دهم خاکش هنوز بکر باقی مانده است، تنها تعمیم‌ نامحدود می‌تواند این مسئله را به‌عنوان معضلی ملی جلوه دهد.

تعمیم ‌های نامحدود، تنها منحصر به مسائل زیست محیطی نمی‌شوند. آرای دادگاه ها در پرونده‌های ضدتراست مبتنی بر این استناد هستند که احتمالا کسب و کاری در حال رشد در اثر انحصاری «اولیه» به وجود آمده است. در یکی از پرونده‌های تجاری خاص، دیوان عالی ایالات‌متحده، ادغام کمپانی کفش براون و فروشگاه‌های کفش کینی را ملغی کرد، زیرا مالکیت براون بر فروشگاه‌های زنجیره‌ای کینی - که یک درصد فروش کفش در آمریکا را در دست داشت-راه ورود سایر کارخانه‌های تولید کفش به بازار را می‌بست. در واقع روند ایجاد انحصار در آغاز آن باید متوقف می‌شد. با چنین استدلالی اگر به تعمیم‌ نامحدود باور داشته باشیم، این واقعیت که دمای هوا پس از سپیده‌دم ده درجه افزایش می‌یابد، به این معناست که همگی در عرض یک روز مانند چیپس برشته خواهیم شد.

توماس ساول/ سجاد امیری، جواد قربانی
 سیگنال
 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و متون مرجع
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان