کد خبر: ۱۰۹۷۴
تاریخ انتشار: ۱۷ مرداد ۱۳۹۸ - ۰۹:۲۱-08 August 2019
مشورت در مورد برخی مسایل زندگی و خانوادگی زمانی که با حضور و مشارکت فرزندان همراه شود، اثر بسیار خوبی در رشد شخصیت فرزندان و بالا بردن اعتماد به نفس آن‌ها خواهد گذاشت.
عصراسلام:
مشورت را به معنی صلاح انديشی و كنكاش درباره‌ی يك موضوع هم می‌دانند و مشاوره به معنی با هم مشورت كردن به كار می‌رود.
بطور كلی مشاوره يا Counselling = Conseling در فرهنگ‌های علوم رفتاري به اين ترتيب تعريف شده‌است:

"بحث و بررسی عميق مشكلاتی كه فرد با آن‌ها مواجه می‌باشد. معمولاً فرد پس از گفتگو درباره‌ی مشكلاتش با مشاور، به كشف راه‌حلی برای مشكلاتش موفق می‌گردد.” 
مشكل فرد نيز ممكن است در زمينه‌های مختلف باشد.
حالا برمی‌گرديم به سوال اول كه آيا می‌شود با فرزند هم مشورت كرد.

نكته‌ای که‌ ممكن‌ است قبل از پاسخ به ذهن برسد اين است كه مگر فرزند می‌تواند در مقام مشاور قرارگيرد؟ يا مگر فرزند می‌تواند كمك كند تا مشكل ما حل شود؟

اصلاً ببينیم مشكل‌ يا مساله يعنی چه‌ و بعد درباره‌‌ی اين پرسش‌ها گفتگو كنيم.

"مشكل يا مساله Problem به هر وضع پيچيده‌ي حقيقي يا ساختگى مى گويند كه حل آن مستلزم فعاليت فكرى است.”
بنابراين‌ حالا مى‌توانيم به‌ این‌ پرسش‌كه "آيا مى‌شود با فرزند مشورت‌ كرد؟” بهتر پاسخ بگوييم.

ما به عنوان والدين معمولاً در برابر مشكلاتى قرار مىگيريم كه بطور حقيقى و واقعى‌ يا به‌ صورت‌ ساختگى و بنا به مصلحت مىتواند با مشورت با فرزند حل‌ شود و اين‌ مشورت‌ علاوه ‌بر حل‌ مشكل‌ فايده‌هاى‌ ديگرى نيز در بردارد.

والدين، مربيان و همه‌ى كسانى كه به نوعى با كودک و نوجوان سروكار دارند، براى كار و زندگى و رابطه با كودک يا نوجوان به موردی برمی‌خورند كه نياز به تصميم گيرى دارد. 
طبيعى است كه بزرگ‌ترها اگر نقش‌ و اهميت ‌مشورت ‌با كوچک‌ترها پى‌ نبرده‌ باشند،‌ می‌توانند به راحتی تصميم بگيرند. اما آيا هميشه ‌اين تصميم‌گير‌ى‌ها بهترين و درست‌ترين تصميم‌‌هاست؟

حتى اگر چنين باشد، آيا اين حركت اعتماد به نفس و رشد شخصيت فرزند را دچار اختلال نمى‌كند. يعنى آيا فرزند به جايى نمى‌رسد كه احساس كند هيچ نقشى در زندگى خود ندارد و ديگران براى او تصميم مى‌گيرند؟

پس به والدين و بزرگ‌ترها سفارش می‌كنيم مشورت با فرزند را جدى بگيرند و آن را عامل مهمی در رشد شخصيت فرزند بدانند. فقط در مشورت به نكات زير توجه كنيد:

•مشورت بايد با توجه به سن فرزند و ميزان تجربه و اطلاعات او صورت گيرد. يعنی امورى كه مربوط به او نيست و يا او اطلاعات لازم را براى اظهار نظر درباره‌اش ندارد، با او در ميان نگذاريد.

•در اصولى كه به آن باور داريد و نمى‌توانيد تغييرى در عقيده‌ى خود بدهيد مشورت نكنيد.

•خود را آماده‌ى پذيرش نظر فرزندتان بكنيد. پس به جاى نظرخواهى بطور مطلق، او را در برابر دو امر مساوی قرار دهيد تا يكى را انتخاب كند.
مثلاً نپرسيد "به نظر تو در تعطيلات چه كار كنيم؟” بلكه دو كار را كه مى‌توانيد در تعطيلات انجام دهيد مطرح كنيد و از او بخواهيد يكى را انتخاب كند.

•در مشورت با فرزند به او كمك كنيد تا ياد بگيرد جوانب مختلف يك موضوع را بسنجد بعد تصميم بگيرد.

•به فرزند كمك كنيد تا درک كند كه نظر مشورتى دادن به منزله‌ى نظر نهايى نيست.



منبع: مادران امروز 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و متون مرجع
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان