کد خبر: ۱۰۸۲۰
تاریخ انتشار: ۱۳ مرداد ۱۳۹۸ - ۱۲:۲۵-04 August 2019
عارف قزوینی در ۲۷ تیر ۱۳۰۴ مقاله ای در روزنامه ناهید با عنوان فتوای من خطاب به کلنل وزیری و در دفاع از موسیقی ایرانی مینویسد
به گزارش عصراسلام، متن این نامه بدین شرح است: 

آقای پروفسور علینقی خان، علاقمندی من به شعایر ملی که بزرگ ترین آنها #موسیقی است مرا وادار کرد به اینکه به رنجش خاطر و کدورت شما و طرفداران شما اهمیت نداده، سرکار را مخاطب کرده بگویم: موسیقی مشخص و معرف قومیت، مربی و مهیج روح ملی است و هر ملتی که دارای این روح روانبخش نباشد، حق حیات ندارد. پس این دم شیر است، به بازی مگیر.

آقای پروفسور، این موسیقی را که سرکار میخواهید برای یک سفر تفریحی به اروپا از بین ببرید، شاید ۱۰۰۰ سال است که چندین هزار نفر، سر و دست و دک و دنده و پهلوی خود را سر کاسه تار گذاشته و شانه از زیر بار گران آن خالی نکرده، آسمان بار امانت نتوانست کشید

 گفته با هزار توهین و بدبختی های دیگر این را سینه به سینه، چون جان شیرین، پشت به پشت نگاه داشته، نگذاشته اند از بین رود. این موسیقی که حقیقتاً با اینهمه فداکاری تاکنون از او نگهداری شده، خیلی بی انصافی است که به صرف تقلید و به جرم توهم اینکه حزن آور است، او را قربانی آهنگهای گوش آزار و گوش خراش کرد. 

با مختصر انصاف، اگر داشته باشید خواهید دانست در اپراهای بزرگ دنیا که تاسیس آنها فقط برای شعر خوب و موسیقی خوب شده است، سعی و جدیت به خرج میدهند که موسیقی شان حزن آور و مهیج باشد، آیا باید موسیقی ایران را در دنیا بدنام کرد ؟ بر فرض اگر موسیقی ایران نیز حزن انگیز باشد، آنوقت تازه عرض میکنم آقای پروفسور، همانطوری که ممکن نیست زبان یک ملتی متغیر به زبان اجنبی شود، موسیقی یک ملتی نیز تغییر پذیر و مخلوط شدنی نیست.

آقای علینقی خان، از من نرنجید برای اینکه تا یک درجه به گردن شما حق دارم، یک قسمت از شما ورزیده زیر دست من و آهنگهای من است، خود شما هم البته منکر نخواهید شد. گذشته از آنها یک قسمت مهم آبروی موسیقی ایران همه می دانند در این اواخر از من بوده که اگر آن ملاحظات نبود، شاید شما امروز موفق به تاسیس #مدرسه_عالی_موسیقی به قول خودتان نمیشدید. من بیش از هر چیزی به موسیقی ایران علاقمندم و حق نظارت در آن را دارم و این حق را تا زنده ام هیچ کس قدرت ندارد از من سلب کند. نظر به این سابقه، خواهش میکنم یا صرف اروپایی یا ایرانی شوید.

یا دوست گزین کمال یا جان
یک خانه دو میهمان نگنجد

این را نیز خاطر نشان کنم بدانید از هفتصد سال پیش شعرای بزرگ ایران از قبیل سعدی، حافظ، فردوسی، نظامی و شاید دو هزار شاعر دیگر، آنچه که شعر ساخته اند برای همین موسیقی است که سرکار از او اظهار نفرت میکنید. به نام ایرانیت از طرف روح پاک تمام شاعران ایران به شما اعلام میکنم که اشعار آنها را خراب و روح آنها را معذب ندارید و برای این موسیقی من درآوردی خودتان، خوب است از اروپا کلی پستال شعر وارد کنید. در خاتمه این موسیقی را برای آنهایی که مرا مجتهد اعلم در این فن میدانند و از برای آن جوانهای حساسی که خون ایرانیت در عروق آنها دوران دارد و پیرو احساسات بی آلایش من هستند و میدانند فقط علاقمندی من به روحیات ملی مرا وادار به نگارش این سطور کرده است، به فتوای خودم حرام کرده و میگویم: بر او چو مرده به فتوای من نماز کنید !
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و متون مرجع
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان