کد خبر: ۱۰۷۶
تاریخ انتشار: ۱۳ آبان ۱۳۹۶ - ۲۱:۰۹-04 November 2017
تعجیل در ویرانی زمین، تنها پوسته خاکی‌اش را نمی‌نخراشد، بلکه تیغه برنده و براندازش، میراث انسان را از آغاز تا انجام، یکسره به انهدام می‌برد.
نخوت بابلی


تعجیل در ویرانی زمین، تنها پوسته خاکی‌اش را نمی‌نخراشد، بلکه تیغه برنده و براندازش، میراث انسان را از آغاز تا انجام، یکسره به انهدام می‌برد. طبیعت، به باور زیست‌شناسان، بعد از مدتی واگذای به حال خود، به شکلی زخم تخریب را ترمیم خواهد کرد اگرچه گستردگی و تنوع ویرانی حالا به اندازه‌ای است که در چشم‌اندازی هر چند بعید، جبران ناپذیر به نظر می‌رسد.
چرخ توسعه بی‌محابا می‌چرخد و شتاب در تخریب جهان را هشدار می‌دهد و اندک کنش‌گران حساس که به آینده نوع بشر فکر می‌کنند در این میدان به مبارزه نابرابر تن می‌دهند و اغلب می‌بازند که درونمایه اعتراض آنها نگرانی از پوسته ضخیم و فیزیک طبیعت است و کمتر به هسته زخمی آن اندیشیده‌اند. جان جهان همان هسته درونی طبیعت است که الهام بخش بشر و رهایی بخش و تخیل آفرین بوده است. هسته‌ای که در آمیزش و ترکیب با تفکر بشری و خلق درخشان‌ترین آثار ادبی و هنری، انسان را در تنداب‌های فلسفی از پوچی و نیستی رهانیده است.
زمین ما یگانه زیست گاه انسان، بیش از هر زمان دیگری اکنون در آستانه از دست دادن میراث معنوی خود است. «زبان» میراث باستانی و ارزشمند انسان در گذر تاریخ است. یافته‌ای که روز به روز در معرض تعرض و تخریب است. میراثی که در تاریک‌خانه غارها زایش کرد و بر سنگ نوشته‌ها از عهد قدیم ماندگار شد و بنایش با ابتدایی‌ترین آفرینش‌ها که امروز تصاویر کودکانه‌ای تجسم می‌شوند، ریخته شد و بعد به شکوهمند تری معانی و مفهوم تزئیین شد و نسل به نسل و سده به سده رسید تا سر از صفحات متکثر مجازی درآورد. مسیر سخت و جانفرسایی که ما را از دیگر گونه‌های زیستی متمایز می‌کند. بشر سخنگو و‌ متفکری که حالا دارد کشتی جهان خود را سوراخ می‌کند.
 مرگ زبان‌ها و گویش‌ها و حتی لهجه‌های محلی در سراسر جهان حالا مسئله‌ای مهم تلقی می‌شود. «مرگ زبان پدید جدیدی نیست. از بین رفتن تنوع زبانی را دانشمندان زبانشناس با پروسه کاهش توجه به انواع بیولوژیک در زمین مقایسه می‌کنند».
خراشیدگی منظر حالا در جای جای جهان مورد نقد حافظان طبیعت و کنش‌گران اجتماعی است. چرا که این از هم گسیختگی پیکره زیگونگی، زنهاری است به پیدایی نفرتی ابدی! افسانه_ واقعیت بابِل و نخوت نمرودی جهان که «خدایان انسان‌ها را سزاوار نفرینی شدید و ابدی دانستند» دوباره سر رسیده است. «به این ترتیب آنها که تا آن زمان به یک زبان با هم صحبت می‌کردند، دیگر از نظر زبان و گویش گونه‌گون شدند و قادر به درک مستقیم گفتار هم نشدند»!
تمثیل بابِل حالا در زمانه سلطه «نمرودِ توسعه ناپایدار» خودی نشان می‌دهد و یکی یکی تنوع زیستی جهان را می‌بلعد و فنا می‌کند.

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
رنگ خدا
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
پنجره
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و متون مرجع
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان