کد خبر: ۱۰۶۶۲
تاریخ انتشار: ۰۸ مرداد ۱۳۹۸ - ۲۳:۳۹-30 July 2019
ما در زبان فارسی «میان‌وند» (infix) نداریم و فقط «بیناوند» (interfix) داریم.میان‌وند در ریشه درج می‌شود.
 درک مفهوم میان‌وند برای کسانی که صرفاً با زبان فارسی و زبان‌های اروپایی آشنایی دارند اندکی سخت است، چون در دوره‌ی معاصرِ زبان‌های هندواروپایی این تکواژِ مقید دیده نمی‌شود. 

به‌عنوان مثال، در زبان بونتو ایگوروت (Bonto Igorot) که زبانی فیلیپینی است میان‌وند وجود دارد. مثلاً، میان‌وند «in» برای نشان دادن نتیجه‌ی یک عمل استفاده می‌شود. اگر این میان‌وند را به کلمه‌ی «Kayu» (به معنای «چوب») اضافه کنیم، می‌توانیم کلمه‌ی «Kinayu» را بسازیم که به معنی «چوب‌های جمع‌آوری‌شده» است.
همین‌طور که می‌بینید، «in» در میان ریشه قرار گرفت.

در کلماتی مثل «گرداگرد»، «دمادم»، «پیاپی»، «سراسر»، «لبالب» و... «ا» در میان ریشه درج نمی‌شود، بلکه دو ریشه را به یکدیگر پیوند می‌دهد بدون آنکه تغییری در آن‌ها ایجاد کند. بنابراین، «بیناوند» است، نه «میان‌وند».

سید محمد بصام

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان